02 Eylül 2014, Salı


Bir masal

14 Ocak 2011

Diyorlar ki cumhuriyet kurulurken çok kan aktı, deniliyor ki Şeyh Sait isyanları, dersim, istiklal mahkemeleri...Birden bir masal anlatasım geldi.

Bir masal

Vakt-i zamanında yaşamış bir Osman amca vardı,

Osman amca o kadar zengindi ki mahalledeki en büyük konak onundu.

Ev o kadar büyüktü ki her çocuğunun bir ev büyüklüğünde odaları vardı.

Ama Osman amca yaşlanınca işlerini yürütemez zenginliğini koruyamaz oldu.

O kadar kötüye gidiyordu ki işler Osman amca evinin bazı bölümlerini ana yapıdan ayırıp borçlularına teslim etmek zorunda kalmaya başladı.

Osman amca, kahrından mı yoksa adi bir cinayetten mi anlayamadı kimse ama sonunda öldü

Ve evin bazı bölümlerinin alacaklılara teslimi, Osman amcanın çocuklarından Kemal’in ailenin başına geçmesine kadar sürdü.

Fakat o eski koca konaktan geriye sadece konağın en güzel bir iki odası kalmıştı.

Osman amcanın o eski ailesinin bütün üyeleri artık bu bir-iki odada yaşamak zorundaydı.

Fakat aile o kadar kalabalıktı ki ailenin bazı üyeleri bazı üyelerini ya hiç tanımıyor ya da çok az tanıyordu.

Kemal aile üyelerinin birbiriyle kavga etmemeleri, birleşip yeniden çalışarak o eski refah günlerine dönmeleri için bu aileye yeni bir ad vermeyi düşündü.

Ve yeni aileye yeni bazı kurallar gerektiğini.

Yeni adı ve kuralları bazı aile üyeleri beğenmediler, ve ortalığı birbirine katmaya evin altını üstüne getirmeye başladılar.

Her çocuk eski alışkanlıklarını sürdürmek istiyordu ama artık ortada koca bir konak yoktu ve aile bir an evvel toparlanmazsa her şeyini bütün bütün kaybedecekti.

Kemal bir şeyler yapması gerektiğini düşündü ve yaptı.

Yaptığı şey uzun süre aileyi bir arada tuttu ama herkesin canı biraz yanmıştı.

Kemal’in bu aile için yaptığı büyük fedakarlığı anlayabilen akıllı çocuklar Kemal’in bu diken üstünde tavrının geçmesini bekleyip, sonra çok katı olan bazı kuralları gevşetmenin iyi olacağını düşündüler.

Ama bazı çocuklar aptaldı.

Evin duvarlarını çizmeye dolapları devirmeye başladılar.

Ev yıkılabilirdi bile…

Kemal dışarıda her gün bin sorunla uğraşıp; Osman beyin, bazı alacaklarını toplayıp tonla borcunu bir yolunu bularak ödemeye çalışırken ev ahalinin böyle sorumsuzca mızmızlık yapmasına çok kızdı.

Evin akıllı çocukları da Kemal’e hak verince Kemal bu yaramaz çocukları dövdü.

Bazen yaramaz çocukları dövmekten başka çare kalmıyor.

Yorum
15 Ocak 2011, 00:20
vay anasını :)
15 Ocak 2011, 23:04
Masal, anlatmak istediğini güzel anlatmış.
19 Ocak 2011, 02:02
SIRADAN VASAT HERKESİN BİLİPTE ARTIK ÜSTÜNDEDURMA GEREĞİ GÖRMEDİĞİ AMA" HATIRLANMASI GEREKEN BAŞLANGICIN İLK NOKTASI AMA O BAŞLANGIÇ O KADAR CILIZKİ...
22 Şubat 2011, 01:02
Gerçek bir masal olmuş.Bravo kaleminize sağlık
26 Şubat 2011, 23:21
ilginiz, beğenileriniz ve yorumlarınız için teşekkür ederim
Yorum Yap:
Kalan karakter
(düşüncelerinin değerini bil.)

Yazar Ol

En çok Yorum Alan
En çok Okunan